Κείμενο 1. Γυναικοκτονία: Δολοφονούνται
γιατί είναι γυναίκες
Η έμφυλη βία είναι ένα καθημερινό, παγκόσμιο φαινόμενο. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι γυναίκες και τα κορίτσια πλήττονται από την έμφυλη βία. Επίσης, πολύ συχνά θύματα έμφυλης βίας αποτελούν τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ.
Πρόκειται για ποινικό αδίκημα για την ελληνική νομοθεσία και με την επικύρωση της σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (2018), άνοιξε ο δρόμος για την ποινικοποίηση και άλλων μορφών έμφυλης βίας (stalking, οικονομική βία, Ακρωτηριασμός Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων, εξαναγκαστικός γάμος)
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 1 στις 3 γυναίκες σε όλο τον κόσμο έχει υποστεί βία από τον σύντροφό της ή συγγενικό της πρόσωπο, σεξουαλική βία ή και τα δύο, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της. Έκθεση του ΟΗΕ τονίζει ότι τουλάχιστον 81.000 γυναίκες και κορίτσια έχασαν τη ζωή τους στα χέρια γυναικοκτόνων το 2021.
Κείμενο 2. Έχουμε πρόσωπο και φωνή
Τα θύματα της έμφυλης βίας, των ξυλοδαρμών, των βιασμών και της ακραίας μορφής της γυναικοκτονίας, έχουν φωνή. Έχουμε φωνή. Δεν είμαστε ασπρόμαυρες φωτογραφίες χωρίς πρόσωπο. Είμαστε γυναίκες που επέζησαν και αποχαιρετάμε αυτές που «έφυγαν».
Και ζητάμε αλλαγές. Ζητάμε να αποστιγματιστεί το έγκλημα, γιατί όσοι ασκούν έμφυλη βία δεν είναι ψυχικά νοσούντες. Είναι εγκληματίες. Αντιθέτως, εμείς, τα θύματα, χρειαζόμαστε ψυχική υποστήριξη. Χρειαζόμαστε κρατικές δομές, επιμόρφωση. Όσες εγκαταλείπουν τα σπίτια τους χρειάζονται οικονομική βοήθεια, ένα μέρος να μείνουν, ειδικά αν έχουν παιδιά μαζί. Οι οικογένειες των θυμάτων δεν ανοίγουν πάντα τις πόρτες. Το δε περιβάλλον τους δεν είναι αρμόδιο για την ψυχική τους υγεία. Και η βία δεν τελειώνει όταν σταματά το ξύλο. Η βία τελειώνει όταν μπορείς να ξανακοιμηθείς ήρεμα.
Κυρίως, χρειάζεται να ξέρουμε ότι δεν φταίμε. Δεν ντρεπόμαστε. Ότι μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε και ότι αυτή στην οποία συνέβη, δεν είναι χειρότερη από άλλες. Χρειαζόμαστε ειδικά εκπαιδευμένους αστυνομικούς. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις Αρχές, από τους βιασμούς καταγγέλλεται μόνο ένα 5-7% των υποθέσεων. Ο λόγος είναι το κοινωνικό στίγμα, η έλλειψη εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη και στην αστυνομία και οι απειλές προς τα θύματα. Χρειαζόμαστε να ξέρουμε πως, όταν μιλάμε, θα μας ακούσουν. Και, αν είναι εύκολο, να μιλάμε εμείς για εμάς. Τα θύματα για εμάς. Δεν θα μας σώσουν τα «κουμπιά πανικού». Θα μας σώσει μόνο το κοινωνικό κράτος, η μόρφωση και το σπάσιμο της σιωπής.
Με λένε Όλγα Στέφου. Είμαι θύμα έμφυλης βίας. Επέζησα ξυλοδαρμού και βιασμού.
Δραστηριότητες
1. 1. Να σημειώσετε αν το περιεχόμενο των παρακάτω
προτάσεων είναι Σωστό ή Λάθος.
α) Σύμφωνα με το
Κείμενο 1, η έμφυλη βία αφορά αποκλειστικά γυναίκες ή κορίτσια.
β) Σύμφωνα με το Κείμενο 2 γα περισσότερα θύματα
έμφυλης βίας δεν καταφεύγουν στις Αρχές για καταγγελία.
γ) Σύμφωνα με το Κείμενο 2 τόσο τα θύματα έμφυλης
βίας όσο και οι θύτες χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη.
δ) Σύμφωνα με το
Κείμενο 2 τα θύματα έμφυλης βίας έχουν στήριξη από το περιβάλλον τους.
ε) Σύμφωνα με το
Κείμενο 2 ένας από τους λόγους για τους οποίους οι υποθέσεις έμφυλης βίας δεν
καταγγέλλονται είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στις Αρχές.
2. 2. Να
επιλέξετε το σωστό:
i) Είμαστε γυναίκες που επέζησαν και αποχαιρετάμε αυτές που «έφυγαν»: Τα εισαγωγικά δηλώνουν α)
έμφαση, β) ειρωνεία, γ) μεταφορά, δ) ειδικό όρο.
ii) Δεν θα μας
σώσουν τα «κουμπιά πανικού»: Τα
εισαγωγικά δηλώνουν α) έμφαση, β) ειρωνεία, γ) μεταφορά, δ) ειδικό όρο.
iii)
Επίσης, πολύ συχνά θύματα
έμφυλης βίας αποτελούν τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ: Η διαρθρωτική λέξη «επίσης» φανερώνει α) επεξήγηση, β)
προσθήκη, γ) αντίθεση, δ) έμφαση.
iv) Κυρίως, χρειάζεται να ξέρουμε
ότι δεν φταίμε. Η διαρθρωτική λέξη «κυρίως» φανερώνει α) επεξήγηση, β) προσθήκη,
γ) αντίθεση, δ) έμφαση.
3. 3. Να
σχολιάσετε τους τίτλους των κειμένων και να αξιολογήσετε την αποτελεσματικότητά
τους.
«Γυναικοκτονία: Δολοφονούνται γιατί είναι γυναίκες»: ………………………….………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….......................................
«Έχουμε πρόσωπο και φωνή»: ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
4. 4. Στο
κείμενο 2 παρατηρείται εναλλαγή ρηματικών προσώπων. Ποια ρηματικά πρόσωπα
χρησιμοποιούνται και ποια είναι η λειτουργία τους;
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
5. 5. Ποιος
είναι ο στόχος του κειμένου 2; Να αναφέρετε 3 τρόπους/γλωσσικά μέσα που
συμβάλλουν στην επίτευξή του.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
6. 6. Να
συγκρίνετε τα δύο κείμενα, εντοπίζοντας δύο ομοιότητες και δύο διαφορές.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου